Βαριέμαι να κάνω αυτό που πρέπει, πράγμα πολύ συνηθισμένο και αναμενόμενο από όσο με γνωρίζω. Αν και είναι λίγο ανησυχητικό το ότι βαριέμαι να κάνω “πρέπει” που έθεσα εγώ.. Και τι κάνουμε όλοι όταν βαριόμαστε και δε θέλουμε να κάνουμε τίποτα, αλλά δε θέλουμε και να το παραδεχτούμε; Η λέμε παραμύθια στον εαυτό μας και ταξιδεύουμε μακριά από τα “πρέπει” μας, ή, αν βαριόμαστε πολύ και για αυτό, του πουλάμε παραμύθια ότι έχει κάτι πολύ σημαντικό να κάνει για την επιβίωση του πρώτα.. και μετά θα κάνει πραγματικότητα όλα τα “πρέπει” που αποφάσισε! Και τι κάνουμε τότε; Ανοίγουμε το ψυγείο και αναζητούμε το γεύμα από το οποίο εξαρτάται η ζωή μας, γιατί αλλιώς θα λιποθυμήσουμε από αδυναμία στην καλύτερη (και να ευχόμαστε να μη χτυπήσουμε το κεφάλι μας στην πτώση και μείνουμε στον τόπο), ή θα νεκρωθούν όργανα μας από έλλειψη θρεπτικών ουσιών. Οπότε για να είμαστε σίγουροι ας πιούμε και κάνα δυο λίτρα νερό (ωραία, γλιτώσαμε, περάσαμε αρκετά λεπτά μακριά από τα “πρέπει” μας). Μήπως όμως πρέπει και να ξεκουραστούμε, λίγη ώρα ύπνος είναι ευεργετική για τη σκέψη μας και τα “πρέπει” θα γίνουν όπως πρέπει :)! Καλά, να μη το παρακάνουμε. Σε βλέπω, από την τόση τεμπελιά αγανάκτησες και εσύ, που για να διαβάζεις αυτά αντί να κάνεις αυτό που θα έπρεπε να κάνεις (γιατί σίγουρα κάτι δε πρέπει να κάνεις; Πώς τους ξέφυγες εσύ; Πώς ξέφυγες από τον εαυτό σου;) ) ίδια χάλια με μένα μάλλον είσαι!
Ανοίγω λοιπόν το ψυγείο και αναρωτιέμαι τι ευεργετικό μπορώ να ενσωματώσω στον οργανισμό μου, που τόσο το έχει ανάγκη (για αυτό άλλωστε είμαι εκεί και επί τόσο λεπτά κρυώνω και έχουν αρχίσει και τρέχουν και νερά γιατί κάτι έχει αρχίσει να λιώνει με την πόρτα του ψυγείου τόση ώρα ανοιχτή.)
Πω πω, πόσα χρώματα υπάρχουν εδώ μέσα… Μεταλλικές συσκευασίες αντανακλούν το φως του ηλεκτρικού ήλιου που δεν κινείται αλλά είναι πάντα στο βάθος του μεσαίου ραφιού.. Γιατί ένας ήλιος σε ένα ηλιακό σύστημα έτσι είναι φαντάζομαι, στο κέντρο και όλα κινούνται γύρω του..
Λοιπόν, λέω στον εαυτό μου:
--Θα ήθελα λίγη τούρτα επαγγελματικής ζωής με πολύ καβουρντισμένη, θρυμματισμένη υπευθυνότητα από πάνω. Και ένα κόκκινο κερασάκι ωριμότητα στην κορυφή ωραία θα ήταν!!.. Αν είχα και γενέθλια θα έμπηγα και όσα κεράκια-στόχους θα αντιστοιχούσαν, αλλά δυστυχώς δεν έχω και θα ήταν γελοίο και άκαιρο να τα βάλω, και εγώ δε κάνω τέτοια πράγματα!
Και τον ακούω τον εαυτό μου να απαντάει αυστηρά:
--Δεν έχουμε εμείς εδώ τούρτες και τέτοιες αηδίες! Αλλά εκεί έξω έχει λιακάδα και ανθισμένα λουλούδια και πριν λίγο νομίζω ότι είδα με την άκρη του ματιού μου ένα κόκκινο μπαλόνι να περνάει έξω από το παράθυρο. Μπορεί και να το προλάβεις αν βιαστείς! Οι τούρτες κάνουν κακό και τα κερασάκια έχουν συντηρητικά!!! Δες τους παχύσαρκους πνευματικά γνωστούς σου, πώς έχουν καταντήσει από τις πολλές τούρτες! Και όσο για κεράκια, έχεις ξεχάσει αναμμένα πέντε-έξι πάνω, κοντά στους καμβάδες σου. Δεν ανεβαίνεις σιγά-σιγά πριν σου καούν οι ζωγραφιές σου;
Ας κάνω όμως αυτά που πρέπει ή έστω να προσπαθήσω. Γιατί μια γνωστή μου έπαθε «αντιδραστική αρθρίτιδα» (επώδυνη πάθηση, και περιέργως όταν μετά από μήνες ανάρρωσε μόλις βγήκε από το νοσοκομείο αποφάσισε να νοικιάσει ένα γραφείο και να πιάσει δουλειά..). Και επειδή θα προτιμούσα να μη πιάσω νέα δουλειά και να μείνω με τη χαλαρή που έχω τώρα, και επειδή δε ξέρω πώς παθαίνεις αυτή την αρρώστια, καλύτερα να μη το ριψοκινδυνέψω. Να μη ρισκάρω να είμαι αντιδραστική με τα “πρέπει” μου, και αντίθετα να υποταχθώ στις εντολές των “πρέπει” του εγκεφάλου μου.. Άλλωστε ό,τι ήταν να φάω το πασάλειψα στην οθόνη του υπολογιστή μου και έγραψα με αυτό το παρόν κείμενο. Γλίτωσα αρκετά λεπτά μακριά από τα “πρέπει” μου, ε ; (αν και τώρα που το σκέφτομαι ένα τσιγάρο δε θα ήταν κακό. Δε θέλω να νευριάσω και να τσακωθώ με κανένα φίλο μου, ε; Οι τύψεις θα με αποσπούσαν μετά από τα πολύτιμα “πρέπει” μου ;D !!! )
Δυστυχώς αυτοί οι στρουμπουλοί που θα ήθελα να το διαβάσουν δε θα το κάνουν.
Γιατί απλούστατα:
Δεν Πρέπει!!??..
(στα δικά τους μάτια, για να μη χάσουν χρόνο από τη δουλειά τους,
για να μη σκεφτούν ποιοι είναι, τι θέλουν και αν είναι ευτυχισμένοι!!)
Αλλά στα δικά μου μάτια επιβάλεται να το διαβάσουν
γιατί είτε είμαι πολυ ευγενική έιτε βρίσκονται πολύ μακρια για να τους πω
"ΚΟΙΤΑ ΠΩΣ ΕΧΕΙΣ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΙ!!
ΔΕ ΧΩΡΑΣ ΠΙΑ ΝΑ ΜΠΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ
ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΣΟΥ
ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΠΑΧΟΥΣ ΣΟΥ!!! "
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου