Περπατάει ο λύκος στο δάσος αθόρυβα, αφήνοντας χνάρια στο χιόνι. Ακολουθώ, νιώθωντας το μούδιασμα από την υγρασία και την παγωνιά σε όλο μου το σώμα και την ψυχή, νιώθωντας το ράπισμα στο πρόσωπό μου από τα κλαδιά των δέντρων. Δε μπορώ όμως να κάνω κάποια στάση να ξεκουραστώ λίγο, δε προλαβαίνω να ανάψω φωτιά, δεν έχω χρόνο ούτε να καλυφθώ με τα ρούχα μου που τα παρασύρει ο αγέρας. Το αγέρωχο ον, δε ξέρω αν θα περιμένει. Και εγώ θέλω να πάω εκεί που πάει, με όλη μου τη ψυχή. Θέλω επιτέλους να βρω την κουφάλα μου σε ένα κορμό δέντρου στο δάσος. Την κουφάλα της οποίας χρόνια κουβαλάω το κλειδί στην καρδιά μου και γίνεται όλο και πιο βαρύ, όλο και πιο ασήκωτο. Τόσο βαρύ, που φοβάμαι να μπω σε σκοτεινά νερά μεγάλου βάθους, μήπως το βάρος του κλειδιού με παρασύρει και φυλακιστώ για πάντα στην αγκαλιά του σκοτεινού βυθού. Θέλω να βρει το κλειδί τη θέση του και εγώ τη δική μου, και να είμαι ελεύθερη να βυθιστώ στα πάντα, ξέροντας ότι θα μπορέσω πια όποτε θέλω να αναδυθώ. Με τη δίψα της αναζήτησης να μου δίνει ώθηση, τελικά επιτάχυνα και έφτασα το λύκο.. Γύρισε και μου έδειξε τα δόντια του. Όχι επιθετικά, αλλά σαν να χαμογελούσε. Καυτή η ανάσα του με ζέστανε. Βύθισα το χέρι μου στο τρίχωμά του και ήταν σαν το βάρος του κλειδιού να μην ήταν τόσο μεγάλο πια. Τα ίχνη μου στο χιόνι δεν ήταν πια τόσο βαθιά όσο πριν. Συνεχίσαμε την περιπλάνιση και την αναζήτηση. Για πόσο ακόμα θα τον έχω οδηγό; Θα φτάσω ποτέ, έστω και μόνη μου στον προορισμό μου; Και ποιός είναι ο προορισμός μου; Η κουφάλα-καταφύγιο ή ο γκρεμός; Ούτε ο φύλακας του δάσους δε ξέρει τι θα απογίνω.. Μόνο εκείνος θα συνεχίζει να διασχίζει τα δάση του κόσμου έστω και σαν αγέρας στα κλαδιά, αν όχι λευκός αγέρωχος καθοδηγητής..
Και ίσως όταν χαθώ και λιώσω και το κλειδί μου μείνει μόνο του στο δάσος, κάποια στιγμή το βρει. Και με θυμηθεί, με το μπρούντζινο μεγάλο μου κλειδί γεμάτο χρωματιστές πέτρες. Γιατί ακόμα κι αν μέχρι τότε θα έχει σκουριάσει, θα είναι ακόμα το δικό μου κλειδί και ίσως έχει ακόμα πάνω του σάρκες από την καρδιά μου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου