Στάχτη... Σαν στα παραμύθια

"Θυμήσου τότες που θυμάμαι

που σε συναντούσα στο σταθμό

Κι ερχόσουν τότες που κοιμόμουν

φύσαγε τ' αγέρι σιγανό.
__

Ερχόσουν και με συναντούσες

Ω ψυχή μου πόσο, πόσο μ' αγαπούσες

Ερχόμουν και σε συναντούσα

Ω ψυχή μου πόσο, πόσο σ' αγαπούσα.

__

Για σκέψου τώρα που φοβάμαι

πως τσαλαβουτάμε στον αφρό

Στολίσου κι ας μην καρτεράμε

χάσαμε τ0 τρένο για καιρό.

__

Ω ψυχή μου να μην το ξεχάσεις

Με δύο γιασεμιά σου πέφτει πρέπει να με θάψεις

Ω ψυχή μου να μην το ξεχάσω

Με δύο γιασεμιά μου πέφτει πρέπει να σε θάψω."..

(Νικόλας Άσιμος)

Μια χούφτα στάχτη...

Μια χούφτα στάχτη...

Μόνο αυτό έχω για σένα.

Να ανοίξω την παλάμη μου

κι ο αγέρας να τη σκορπίσει πάνω σου.

Μια χούφτα στάχτη

από το πένθος μου

για τον εαυτό μου όταν με σκότωσες.

Και με άφησες μόνη

,να καλυφθώ από τις στάχτες μου.

Μόνο αυτό έχω για σένα...

Λίγη στάχτη να πετάξω προς το μέρος σου.

Για να θρηνήσεις πια εσύ

όλα τα χαμένα στη ζωή σου.

Να πενθήσεις με λίγη στάχτη πάνω σου

ενώ περιμένεις ένα τραίνο φάντασμα

να σε οδηγήσει στα όνειρά σου.

Τα όνειρα που ξέχασες

και θόλωσαν και έσβησαν.

Τα όνειρά σου που έφυγαν

και σ' άφησαν μόνο...